Δημοσιεύθηκε στην ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

ΑΥΤΟ ΤΟ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟ ΑΝΘΕΛΛΗΝΙΚΟ Μέσο ενημέρωσις, New York Times, δείτε πως δημιουργεί ψεύτικες κατευθύνσεις στον λαό που και αυτό το έντυπο, είναι μέσα στο πρόστυχο κερδοσκοπικό παιχνίδι!


ΑΚΟΜΗ ΦΕΥΓΟΥΝ

NYT: Η Ελλάδα μπορεί να γυρίζει σελίδα, αλλά οι Ελληνες που έφυγαν δεν γυρίζουν πίσω

ΕΛΛΑΔΑ 06|06|2018

Επειτα από μία δεκαετία, η Ελλάδα φαίνεται να ξαναβρίσκει τον δρόμο της. Δοκιμάστε να το πείτε όμως αυτό στους Ελληνες που έφυγαν και δεν έχουν σκοπό να γυρίσουν πίσω, γράφουν οι New York Times.

Σε εκτενές δημοσίευμα, η αμερικανική εφημερίδα αναφέρεται στους Ελληνες οι οποίοι μετανάστευσαν εξαιτίας της οικονομικής κρίσης, ιδιαίτερα στη Γερμανία, και δεν κάνουν σχέδια να επιστρέψουν.

«Η κατάσταση δεν βελτιώνεται. Οταν συνειδητοποιείς ότι η χώρα σου έχει γίνει νεκροταφείο ονείρων, προσπαθείς να βρεις όνειρα αλλού», δήλωσε χαρακτηριστικά στην εφημερίδα ο Κωνσταντίνος Κακογιάννης, ένας από τους πολλούς Ελληνες μηχανικούς που έφυγαν για το Ντίσελντορφ τα τελευταία χρόνια.

«Ενώ η Ευρώπη βγαίνει τελικά από την οικονομική κρίση, η Ελλάδα αντιμετωπίζει ακόμη προκλήσεις. Σχεδόν μισό εκατομμύριο Ελληνες έχουν γίνει οικονομικοί μετανάστες από τη στιγμή που ξέσπασε η κρίση, μια από τις μεγαλύτερες εξόδους από χώρα της ευρωζώνης. Και ακόμη φεύγουν», γράφουν οι New York Times, σημειώνοντας ότι ανάμεσά τους είναι γιατροί, τεχνικοί, αρχιτέκτονες και άλλοι ικανοί επαγγελματίες, όπως και άνθρωποι που αποφοίτησαν πρόσφατα και αναζητούν δουλειές στη βόρεια Ευρώπη.

«Πρόσφατα, ο Αλέξης Τσίπρας αποκάλυψε ένα νέο οικονομικό σχέδιο για την Ελλάδα και κάλεσε τους Ελληνες να επιστρέψουν για να βοηθήσουν να ξαναχτιστεί η χώρα», συνεχίζει το δημοσίευμα. «Παρόλα αυτά, για πολλούς Ελληνες που διέφυγαν, η αισιοδοξία φαίνεται πρόωρη. Το ένα πέμπτο των Ελλήνων παραμένει στην ανεργία και το μέγεθος της οικονομίας είναι ακόμη μικρότερο σε σύγκριση με πριν από μία δεκαετία», αναφέρει ακόμη, σημειώνοντας ότι η πολιτική αβεβαιότητα στην Ιταλία που σκιάζει το μέλλον το ευρώ, μπορεί να υπονομεύσει την πρόοδο που έχει επιτύχει η Ελλάδα.

«Το πρόγραμμα τελειώνει, αλλά όχι και τα προβλήματα»

«Οταν μια οικονομία έχει καταστραφεί, χρειάζονται πολλά χρόνια για να ξαναχτιστεί», δηλώνει ο Βασίλης Καπόγλου, που ίδρυσε την ένωση Ελλήνων μηχανικών της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας, αφότου έφυγε από την Ελλάδα το 2013. «Το πρόγραμμα μπορεί να τελειώνει, αλλά δεν τελειώνουν τα προβλήματα που έδιωξαν τους ανθρώπους», συμπληρώνει.

Σήμερα, στη Βόρεια Ρηνανία-Βεστφαλία εκτιμάται ότι 130.000 Ελληνες καλύπτουν θέσεις εργασίας στην τεχνολογία, τις τηλεπικοινωνίες, τις κατασκευαστικές εταιρείες όπως και σε τράπεζες, νοσοκομεία και φαρμακεία. Τόσοι πολλοί Ελληνες έχουν εγκατασταθεί στο Ντίσελντορφ τα τελευταία χρόνια, που ευδοκιμεί μια μικρή Αθήνα εκεί, περιγράφει το δημοσίευμα. «Κοντά στον κεντρικό σιδηροδρομικό σταθμό υπάρχουν ελληνικές ταβέρνες και καφέ, γεμάτα με νέους Ελληνες που πίνουν φραπέ και καπνίζουν στριφτά τσιγάρα, μια σκηνή που θυμίζει οποιαδήποτε αθηναϊκή πλατεία».

Στην πρώτη γραμμή της μετανάστευσης, που συνεχίζεται, είναι μηχανικοί. Αν και οι επενδυτές δείχνουν ανανεωμένο ενδιαφέρον για την Ελλάδα, οι κατασκευές και τα πρότζεκτ που σχετίζονται με την ανάπτυξη και την τεχνολογία ακόμη πασχίζουν να ανακάμψουν.

«Καμία ανάπτυξη στην Ελλάδα»

«Οι μηχανικοί συνδέονται με την ανάπτυξη μιας χώρας», δηλώνει η Μάρθα Ουζουνίδου, χημικός μηχανικός από τη Θεσσαλονίκη, που πήγε στο Ντίσελντορφ τον περασμένο Οκτώβριο. «Ομως, δεν συμβαίνει καμία ανάπτυξη στην Ελλάδα», συμπληρώνει.

Οι μηχανικοί που μένουν πίσω συνήθως υποστηρίζονται από τους γονείς τους, ή βρίσκουν δουλειές με λιγότερα χρήματα, αναφέρει ο κ. Καπόγλου. Σε ένα καφέ, το προηγούμενο Σάββατο, καλωσόρισαν πολλούς «νεοφερμένους» Ελληνες στο Ντίσελντορφ. Ανάμεσά τους ήταν τουλάχιστον 5 μηχανικοί που μετακόμισαν εκείνους τους τελευταίους μήνες και γρήγορα βρήκαν δουλειά. Το «κλαμπ» πλέον αριθμεί σχεδόν 900 άτομα. «Οι Γερμανοί μας καλωσόρισαν. Θέλουν ανθρώπους με υψηλή ειδίκευση», αναφέρει ο κ. Καπόγλου.

Αυτό είναι ειρωνικό για τις οικογένειές τους, πίσω στην Ελλάδα. Πολλοί Ελληνες κατηγορούν την Ανγκελα Μέρκελ για τα δεινά τους, παρατηρούν οι New York Times. Ομως, οι Ελληνες που έφυγαν είναι περισσότερο θυμωμένοι με τη δική τους κυβέρνηση, η οποία, λένε, επί χρόνια διαχειρίστηκε λάθος την οικονομία, αποτυγχάνοντας να βάλει τέλος στη διαφθορά, να περιορίσει το Δημόσιο ή να «ζωντανέψει» τις επενδύσεις, επισημαίνει η αμερικανική εφημερίδα.

Ο κ. Κακογιάννης, μηχανικός που έφυγε μαζί με την σύντροφό του από την Ελλάδα, αντιστάθηκε σε αυτή την απόφαση έως το 2016. Πριν από αυτό, έκανε τρεις ερευνητικές δουλειές με τις οποίες μετά βίας πλήρωνε το νοίκι. Παρά τις αντιδράσεις της οικογένειάς του, έστειλε βιογραφικά στο εξωτερικό και σύντομα του πρόσφεραν δύο δουλειές στη Silicon Valley. Προτίμησε μια θέση στο Ντίσελντορφ, για να είναι πιο κοντά στην Ελλάδα.

Η σύντροφός του, Καλλιόπη Ράπτη, είχε εταιρεία διαδικτυακής εκμάθησης γλωσσών στην Ελλάδα. «Παρά τις κυβερνητικές υποσχέσεις για την παροχή βοήθειας σε μικρότερες επιχειρήσεις, περνούσε τον μισό χρόνο της με τη γραφειοκρατία και τους φόρους που άλλαζαν. Για να γίνει η καταχώρηση της εταιρείας της στη Γερμανία, όταν εγκαταστάθηκε εκεί, χρειάστηκε πέντε λεπτά σε μια διαδικασία που έγινε διαδικτυακά», αναφέρει το δημοσίευμα. «Στην Ελλάδα, ήταν ένα χάλι. Στη Γερμανία, η προσέγγισή τους είναι “Αν σε βοηθήσουμε να βγάλεις λεφτά, θα πληρώσεις φόρους”», περιγράφει η ίδια.

Οι δυσκολίες

Βέβαια, παρότι πολλοί Ελληνες σχεδιάζουν να κάνουν καριέρα ή και οικογένεια στη Γερμανία, η μετάβαση δεν είναι πάντα εύκολη. Ο βροχερός καιρός του Ντίσελντορφ, η δυσκολία να κάνουν Γερμανούς φίλους, ή ακόμη και να μάθουν τη γλώσσα, μπορεί να τους «ζορίσουν». Για να μην μιλήσει κανείς για τη νοσταλγία για την πατρίδα, τα διαλυμένα όνειρα αλλά και τη σταδιακή αποδοχή ότι οι ζωές που ήθελαν να φτιάξουν στην Ελλάδα μπορούν να υπάρξουν μόνο σε άλλες χώρες.

«Ο κ. Καπόγλου και η σύζυγός του, Κατερίνα, είναι ανάμεσα στους λίγους που μπορεί να τολμήσουν να επιστρέψουν. Αν και έχουν ελάχιστη πίστη στην ελληνική κυβέρνηση, ποντάρουν στο ότι μπορούν να μετατρέψουν σε μια επικερδή επιχείρηση την πείρα τους και την επαφή με διεθνείς επιχειρήσεις στη Γερμανία. Σχεδιάζουν να δημιουργήσουν μια συμβουλευτική εταιρεία, για να προσελκύσουν Ρώσους και Κινέζους επενδυτές για κατασκευαστικά πρότζεκτ. Ομως, μπορεί να πάρει χρόνια, ή ακόμη και άλλη μια γενιά, προτού τους ακολουθήσει ένα κύμα», σημειώνουν οι New York Times.

Χαρακτηριστικό αυτό που λέει ο κ. Κακογιάννης. Παραδέχεται ότι η μητέρα του τον πιέζει να επιστρέψει στην Ελλάδα. «Να γυρίσω σε τι; Στο να μην έχω δουλειά και μέλλον;», της απάντησε. Με τη σύντροφό του, κ. Ράπτη, σχεδιάζουν πλέον να αποκτήσουν παιδί, αλλά όχι στην Ελλάδα όπως θα ήθελαν οι γονείς τους. «Στη Γερμανία, έχουμε ελπίδα για το μέλλον, όπως θα έχει και το παιδί μας», εξηγεί η κ. Ράπτη.

iefimerida.gr

Greece May Be Turning a Corner. Greeks Who Fled Are Staying Put.

Image

A cafe popular with Greeks in Düsseldorf, Germany, where a mini-Athens is thriving with expatriates.CreditFelix Brüggemann for The New York Times

  • DÜSSELDORF, Germany — After a decade of economic pain, Greece finally appears to be back on track. Try telling that to the Greeks who left and have no plans to return, like Constantine Kakoyiannis.

 

As Mr. Kakoyiannis raised a glass of pilsner beer, he toasted his girlfriend at a German cafe in Düsseldorf, alongside 40 of their friends. The group, part of a club of expatriate Greek engineers, was welcoming several newcomers who had fled Greece in just the last few months.

“The situation isn’t getting better,” Mr. Kakoyiannis said. “When you realize that your country has become a cemetery of dreams, you need to find dreams elsewhere.”

Image

Constantine Kakoyiannis and Kalliope Rapti left Greece and have no plans to return. “When you realize that your country has become a cemetery of dreams,” said Mr. Kakoyiannis, an engineer who works near Düsseldorf, “you need to find dreams elsewhere.”CreditFelix Brüggemann for The New York Times

While the Continent is finally emerging from the economic crisis, Greece still faces challenges. Nearly half a million Greeks have become economic migrants since the crisis began, one of the biggest exoduses from any eurozone country.

And they are still leaving.

Among them are doctors, technicians, architects and other skilled professionals as well as recent graduates who continue to stake out Europe’s prosperous north for work. Mr. Kakoyiannis managed to secure a coveted job as an engineer, and his girlfriend followed him here.

You have 2 free articles remaining.

Subscribe to The Times

As Athens prepares in August to exit an eight-year dependency on international financial bailouts and repay those debts, Prime Minister Alexis Tsipras has declared a recovery. Growth is showing some signs of a long-awaited rebound. Recently, Mr. Tsipras unveiled a new economic blueprint for Greece and urged Greeks to return to help rebuild the country. European leaders are heralding the symbolic end to a Greek debt crisis that began in 2010.

Image

A Düsseldorf sweets shop is a popular stop for Greeks in a drizzly city where the native demeanor is more direct than what they’re used to.CreditFelix Brüggemann for The New York Times

Yet for many Greeks who escaped their fractured economy, the optimism seems premature. A fifth of Greeks are still unemployed, and the economy remains smaller than it was a decade ago. And the political uncertainty in Italy, with the pall it casts over the fate of the euro, has the potential to undermine the progress that Greece has achieved.

“When an economy has been destroyed, it takes many years to rebuild,” said Vasilis Kapoglou, who founded the Greek Engineers of North Rhine-Westphalia club after leaving Greece in 2013, as construction projects dried up. “The bailout may be ending, but the problems that drove people away aren’t.”

Many who have come here followed a path cut by an older cadre of Greeks in the 1950s, when Germany sought guest workers for mining and construction to rebuild cities after World War II. Today, in North Rhine-Westphalia, a booming industrial region that includes Düsseldorf and Cologne, an estimated 130,000 Greeks ply in-demand modern skills at German technology, telecommunications and construction companies, as well as banks, hospitals and pharmacies.

Image

Katerina and Vasilis Kapoglou are among the few Greeks in Düsseldorf who might dare to go back, even though they have little faith in the Greek government.CreditFelix Brüggemann for The New York Times

So many Greeks have descended on Düsseldorf in recent years that a mini-Athens is thriving. Near the central train station, Greek tavernas and cafes are filled with cosmopolitan young Greeks sipping frappé coffee and puffing on rolled cigarettes, a scene reminiscent of any Athenian square.

A boutique, run by Greeks from the wave of guest workers in the ’50s, offers white taffeta baby dresses and sugarcoated almonds, traditional symbols of Greek Orthodox baptisms. At the Cafe Byzantio, Greeks savor baklava desserts while playing backgammon. Tickets for trains, planes and buses headed home are sold at a busy Greek travel agency festooned with nostalgia-inducing posters of the Parthenon and the sunny Aegean Islands.

At the forefront of the continued emigration wave are engineers. While investors are showing renewed interest in Greece, construction, development and technology-related projects there are still struggling to recover.

Image

Greek engineers in Düsseldorf, part of a club numbering nearly 900, gathering at a cafe to welcome newcomers.CreditFelix Brüggemann for The New York Times

“Engineers are connected to the development of a country,” said Martha Ouzounidou, a chemical engineer from Thessaloniki who came to Düsseldorf in October after landing work at a German maker of electric car batteries. “But there is no development happening in Greece.”

Engineers who stay behind tend to be supported by parents, or are finding mainly low-paying jobs working on hotel construction linked to tourism, one of the country’s few growth sectors, Mr. Kapoglou said.

At the cafe where his club gathered on a recent Saturday, there were at least five new Greek engineers who had moved to Düsseldorf in recent months. They quickly landed jobs. The club now counts nearly 900 members.

“The Germans have welcomed us,” Mr. Kapoglou said. “They want highly skilled people.”

That is a bitter irony for families back home. Germany was seen as the lead enforcer of austerity in Greece, demanding debilitating cuts in pensions, salaries and the public sector in exchange for 326 billion euros, or about $380 billion, worth of bailouts from creditors to reduce Greece’s mountain of debt. Many Greeks now blame Chancellor Angela Merkel of Germany for their plight.

The Greeks who left, however, are more angry at their own government, which they say has chronically mismanaged the economy by failing to end corruption, reduce the lumbering state or revive investment. The changes required by Greece’s creditors sought to force improvements to deeply rooted structural problems in public administration, tax collection, the judicial system and business regulations. Those creditors are still pressing Athens to carry out austerity measures ahead of a June deadline to determine whether to grant the country more debt relief.

Mr. Kakoyiannis, the engineer who left with his girlfriend, had resisted decamping until 2016, shortly after capital controls were imposed in a chaotic moment when Greece nearly crashed out of the eurozone.

Image

“Engineers are connected to the development of a country,” said Martha Ouzounidou, a chemical engineer from Thessaloniki who arrived in Düsseldorf in October. “But there is no development happening in Greece.”CreditFelix Brüggemann for The New York Times

Before that, he made ends meet with three research jobs that barely paid the rent. Over family objections, he sent résumés outside Greece and was soon offered two jobs in Silicon Valley. To stay closer to home, Mr. Kakoyiannis opted for a job near Düsseldorf, where he works for a German technology firm with 180 other engineers, designing antennas for cellphones and other wireless devices.

His girlfriend, Kalliope Rapti, ran an online language training company in Greece. Despite government pledges to help small businesses, more than half of her time was spent navigating the country’s bureaucracy and shifting tax rules. When she registered her business here after they moved, the process took five minutes online. She plans to hire five employees this year.

“In Greece, it was a mess,” Ms. Rapti said. “In Germany, their approach is, ‘If we help you make money, you’ll pay taxes.’”

Image

Düsseldorf is part of North Rhine-Westphalia, a booming region where an estimated 130,000 skilled Greek workers have jobs in industries like technology, telecommunications, construction, banking and health care.CreditFelix Brüggemann for The New York Times

Still, while many Greeks are planning careers and even families in Germany, the transition isn’t always easy.

Düsseldorf’s drizzly skies, the direct demeanor of the Germans and the difficulty in making German friends — even after learning the language — can be a struggle. Nevermind homesickness, broken dreams and a gradual acceptance that the lives they wanted to build in Greece may materialize only elsewhere.

Mr. Kapoglou and his wife, Katerina, an environmental engineer, are among the few who might dare to return. Although they have little faith in the Greek government, they are betting that they can parlay their engineering experience and international business exposure in Germany into a profitable business.

To capitalize on the interest in tourism around their hometown, Ioannina, which lies in a verdant region in northern Greece, they plan to create a consultancy to draw Russian and Chinese investors for building projects. “We’d like to be part of a brain gain,” Mr. Kapoglou said.

Yet it may take years, or even another generation, before a groundswell follows them.

In their tidy brick apartment complex outside Düsseldorf, Mr. Kakoyiannis and Ms. Rapti settled down after the engineering club meeting and made a Sunday lunch of traditional Greek souvlakia, pita and garlicky tzatziki.

Mr. Kakoyiannis let drop that his mother had been pressing him on when they would return to Greece.

“Go back to what?” he recalled replying. “To no job and no future?”

Sweethearts since they met in university, the couple had put off having children during the Greek crisis. Now, they are planning on having a baby — though not, as their parents wished, back in Greece.

“In Germany, we have hope for the future,” Ms. Rapti said. “And so will our child.”

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s